ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ ΤΗΣ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗΣ ΣΤΗΝ ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ ΤΗΣ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗΣ:ΠΡΟΣ ΕΝΑ ΝΕΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΦΡΟΝΤΙΔΑΣ ΚΑΙ ΑΝΘΕΚΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΣΤΗ ΝΑΥΤΙΛΙΑ.

"Ένα πλοίο είναι μια χαράδρα μέσα στο νερό,στην οποία βάζουμε ανθρώπους.

Ένα πλοίο ,είναι ένας ολόκληρος κόσμος που ταξιδεύει μέσα στη θάλασσα"

Αυτός είναι ένας ορισμος ,λίγο παραλλαγμένος ,όπως τον βρίσκει κανείς σε ερευνητικές εργασίες που αφορούν την ψυχολογική και ψυχοσωματική κατάσταση των σημερινών εργατών της θαλάσσης.Των ναυτικών.

Θα μπορούσα να προσθέσω την δική μου πείρα ,στις αξιόπιστες διαπιστώσεις φορέων που ανεβάζουν σιγα σιγά στις υψηλές προτεραιότητες της ναυτιλιακής κοινότητας τους όρους της ψυχικής υγείας,της αντοχής και των ακραίων συνθηκών εργασίας των ναυτικών.Οι απαιτήσεις ευθυνών και εργασιακου φόρτου αυξάνονται όλο και περισσότερο,με αποτέλεσμα τελευταίες σχετικές μελέτες και έρευνες πάνω σε χιλιάδες ναυτικούς να μετρούν πτώση του δείχτη ευημερίας των πληρωμάτων τον τελευταίο χρόνο.(Seaferers Happiness Index 2025)

Γνωστό ναυτιλιακό στέλεχος παραδέχθηκε ότι δεν είμαστε στο σωστό δρόμο για να αντιστρέψουμε την κατάσταση.

Όλοι πλέον έχουν αρχίσει να ανατρέχουν σε έννοιες όπως ψυχολογική ασφάλεια,συλλογική μνήμη,υψηλή συνδεσιμότητα εταιρίας-πλοίου.

Βέβαια ο εξοντωτικός ρυθμός λειτουργίας των πλοίων και των λιμένων,,οι πολλές επιθεωρήσεις από ποικίλους οργανισμούς και φορείς,η συνεχής απαίτηση εξαντλητικών αναφορών ,δυσχεραίνουν υπερβολικά την ασφάλεια στην εργασία των ναυτικών σε σημείο μάλιστα να διαπιστώνονται συχνά επαναλαμβανόμενα περιστατικά λαθών,συμβάντων και ατυχημάτων παρότι το θεσμικό πλαίσιο για zero accident κάθε οργανισμού είναι ιδιαίτερα αυστηρό.

Υπάρχουν, είναι αλήθεια ,σοβαρά θέματα συσσώρευσης κόπωσης ,κατακερματισμένου ύπνου.Στο πλοίο λόγω των ειδικών συνθηκών,ακόμη και οι όροι ανάπαυσης είναι ιδιαίτερης φύσεως,αν σκεφτούμε για παράδειγμα ότι οι ερευνητές ,χρόνια τώρα ,έχουν ανιχνεύσει ότι σε  μεγάλες διηπειρωτικές πλεύσεις οι ναυτικοί ζούν σε ένα χρόνιο jet lag πιο ύπουλο απο αυτό του αεροπλάνου γιατί λόγω συνεχώς αργών αλλαγών δεν υπάρχει στον ναυτικό, χρόνος επαναφοράς.

Επίσης υπάρχουν  δυσλειτουργίες και χαλάρωση της ισχυρής περιβαλλοντικής και οργανωτικής κουλτούρας.Εμφανίζεται ένα σοβαρό κομμάτι ασυνέχειας μεταξύ ναυτικών και εταιρίας (A Lack of communication and trust)περιστατικά ήδη ανιχνεύσιμα που επιτείνουν στρεβλώσεις όπως το φαινόμενο της ελλειπούς αναφοράς περιστατικών και ωρών ανάπαυσης για να  υπάρχει εναρμόνιση και κανονικότητα σε επιθεωρήσεις.Ο όρος “a culture of adjustment” χρησιμοποιείται συχνά στη ναυτιλιακή ψυχολογία και στη μελέτη της συμμόρφωσης με τους κανονισμούς (π.χ. STCW, MLC, ISM).

 Σημαίνει μια κουλτούρα όπου το πλήρωμα ή οι εργαζόμενοι “προσαρμόζουν” τα δεδομένα, τις αναφορές ή τις καταγραφές, ώστε να φαίνονται ότι είναι σύμφωνες με τους κανονισμούς, ακόμα κι αν στην πραγματικότητα δεν είναι.

Ο γράφων ,προσυπογράφει τις παραπάνω διαπιστώσεις εξ ιδίας πείρας.

Προς το παρόν,εφόσον οι κανονισμοί υπολλίπονται των εξελίξεων διαμορφώνοντας ένα πλαίσιο υποχρεωτικότητας που εκ των πραγμάτων δεν είναι αρκετό,

απαιτούνται εθελοντικές πρακτικές(voluntary adoption)δηλαδή οι εταιρίες να υπερβούν τους κανονισμούς όπως ήδη κάνουν πολλές ,όπως πχ παροχής στο πλοίο free internet κάτι που ακόμη οι κανονισμοί δεν το επιβάλλουν.

Οι τομείς που πρέπει να εξελιχθούν είναι η αναπτυξη διαύλων αμφίδρομης επικοινωνίας με τα πλοία ,με έμφαση στην  καλλιεργεια αμοιβαίας εμπιστοσύνης και κατανόησης,ενίσχυση της μη τιμωρητικής αναφοράς επικινδύνων περιστατικών,εκπαίδευση στελεχών γραφείου με έμφαση στην ναυτική ψυχολογία και την βαθιά ανάλυση του ανθρωπίνου παράγοντα(μηχανισμοί κόπωσης,γρήγορης και αργής σκέψης στην λήψη αποφάσεων),υιοθέτηση σύντομων συμβολαίων με μόνιμη απασχόληση των ναυτικών,όπως ήδη γίνεται στις προηγμένες ευρωπαικές χώρες.

Το επάγγελμα το ναυτικού διαβαίνει μια περίοδο καμπής.Θα μπορέσουμε θεσμικά να το ενισχύσουμε ώστε να προσελκύσουμε νέους,εφόσον αυτό διακηρύσεται από όλους τους ναυτιλιακούς φορείς;

Η αλήθεια είναι ότι ο ναυτικός αισθάνεται αποκομμένος από το κοινωνικό γίγνεσθαι,ως ένα είδος ιδιότυπου μετανάστη,γεγονός αποτρεπτικό για έναν νέο να ακολουθήσει το επάγγελμα.

Οφείλουμε όλοι όσοι εμπλεκόμαστε στον  γεμάτο προκλήσεις κόσμο του shipping να προσθέσουμε ο καθένας από το μετερίζι του ,ένα μικρό λιθαράκι προς την βελτίωση και την εδραίωση της αξιοπρέπειας,των ναυτικών μας,χάριν ενός ασφαλέστερου μέλλοντος των ερχόμενων γενεών.

Ενδεικτικές παραπομπές:

1.SEAFiT Crew survey Reports 

2.Phychosocial and Organisational Aspects of work at sea.National Maritime College of Ireland.

3.Seaferers Happiness Index 2025

4.Culture of Adjustments.World Maritime University

5.Εμείς οι ναυτικοί μπαρκαρισμένοι και ξέμπαρκοι-Ανθρωπολογική προσέγγιση.2021.Γιώργος Τσιμουρής

Προτείθεται να δημοσιευτεί στο https://www.enandro.gr/

                                               22-08-2025

 

Η ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΠΛΕΥΡΑ

 Μεγάλος δάσκαλος η θάλασσα!

Σε μπάζει, απο άπραγο ακόμη παιδί, μέσα σε δύο μεγάλα μυστικά της ζωής:

Την τρικυμία και τη γαλήνη 

(Ζήσιμος Λορεντζατος-Μελέτες Α)

-Μιλάω  απ'την ασφάλεια του σπιτιού μου τώρα. Θα επρεπε ίσως να διηγουμαι ιστορίες  απ'τα καραβια,μιας και εξασκω το επαγγελμα του ναυτικου σε ποντοπορα πλοια αρκετα χρόνια.

Το δράμα του ναυτικού ωστόσο  δεν ειναι το απροσιτο στην κατανοηση της βιουμενης αποξενωσης και  της μοναξιας εν πλω για καποιον που δεν εχει ζησει στο πλοιο,αλλα η ανεπαρκεια   των εκφραστικων μεσων του, για να τις περιγραψει.

Ευκολοτερο είναι να αφεθει κανεις σε γεγονοτα που αγγιζουν την μυθοπλασια για ταξιδια σε εξωτικά μερη,μια διαρκή κίνηση στην ηρωικη καρτερια του ωκεανου μεχρι την αφιξη στην θαλπωρή καποιου λιμανιού, στα σοκακια του οποίου, μεσ'το σκοταδι και την ζωη της νυχτας ,ο ναυτικος πλανευεται ή ξεδινει σε καποια εφημερη αγκαλιά.

-Η ζωή στη θάλασσα εχει αλλαξει ριζικά τα τελευταία χρόνια. Ορόσημο της νεας αυτης εποχής ηταν η υιοθέτηση του ISM,του συστηματος ασφαλούς διαχείρισης πλοιου-διαχειριστριας εταιρείας ,και σε συνδυασμο με τον εκσυγχρονισμό και την εντατικοποίηση των θαλασσίων μεταφορών και εγκαταστάσεων στη στερια ,η εργασία προσανατολίστηκε σε τάσεις "ρομποτοποίησης" των πληρωμάτων.

Ητοι,μεγαλος φόρτος εργασίας,ταξινομηση-καταγραφή-προετοιμασία σε κάθε  στάδιο και τομέα της εργασίας. Ελαχιστοποιηση παραμονης στα λιμανια ,αύξηση ελέγχων και επιθεωρήσεων  απο κρατικούς και ιδιωτικούς φορείς.

Το λιμανι πλέον δεν προσφέρει την ανάσα  που θα πάρει ο άνθρωπος της θάλασσας  απ'την συνεχη ταλάντευση των κυμάτων, αλλα το απευκταίο στάδιο του ταξιδιού,ο επιβαρυμένος με αναγκαίες εργασίες τόπος και χρόνος.

Η προετοιμασία για το λιμάνι ξεκινάει πολλές μέρες πριν την αφιξη,και αφότου περατωθεί η φορτωεκφόρτωση,με το "full away"επέρχεται μια παροδική ανακούφιση,μεχρι να "πάρουν φωτιά"τα email ,οι απαιτήσεις και οι αναγκαίες ενέργειες για ασφαλή πλου.

Παρόλα αυτά,η ροή των εξελίξεων, βελτίωσε ραγδαία την κατάσταση των πλοίων καθώς τα αυξανόμενα μέτρα και τα πιο αυστηρά κριτήρια ,επέφεραν την απόσυρση των παλαιών,ακατάλληλων και επικίνδυνων για το περιβάλλον και την ασφαλεια ,πλοίων, και ταυτόχρονα επέβαλαν την ναυπήγηση σύγχρονων σκαριών που υπόκεινται σε επιθεωρήσεις αξιοπιστίας σε τακτά χρονικά διαστήματα. Επίσης, η ζωή και η επικοινωνια άλλαξαν προς το καλύτερο.

Όλα τα παραπανω συνθέτουν την μια πλευρά του πλαισίου αυτού που ονομαζουμε ζωή στη θάλασσα,και εργασία στα ποντοπόρα πλοία.

Αλλα αυτό  που θα πρέπει να  μας απασχολεί ειναι κυρίως η ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΠΛΕΥΡΑ στα πλοία.

Το θέμα θα μπορούσε να έχει πολλές προεκτάσεις:κοινωνικές,φιλοσοφικές ψυχολογικές,ακόμη και σε οτι αφορά στοιχεία της βιολογικής ύπαρξης.

Προς αυτή την κατεύθυνση ασχολούμαστε με την ημερολογιακή καταγραφή της πολυπλοκοτητας των συναισθηματων των ναυτικών.Μια "εκ βαθεων",και "εκ των εσω" διείσδυση στη εν πλω βίωση ,που εκτείνεται στην απεραντοσύνη τ'ουρανού και που την περικλείει η  απροσπέλαστη όψη του ορίζοντα. Αυτή η βίωση περιλαμβάνει τη σύνδεση με τους οικειους,την στερημένη κοινωνική συνύπαρξη,την εκρίζωση ,την απώλεια,την πικρή αίσθηση του εφήμερου,την ιδιόμορφη και αταξινόμητη μετανάστευση ως τροπου ζωης του ναυτικού.

Ο ναυτικος οταν ξεμπαρκάρει έχει την αίσθηση πως δεν έχει πραγματικά ζήσει τον καιρό που ήταν στο πλοίο.

Γιατι  βιώνει δραματικά,κάτι που μπορεί να λεχθεί ως "βυθισμένα γεγονοτα".

Η  ζωή του ωριμάζει σε τέτοιο βαθμό που ίσως αργότερα γευτεί τον καρπό μιας αξεχώριστης όψης του κόσμου.

Μενει να εκφράσουμε αυτή τη δραματική ζωή και το μεγαλείο του σύγχρονου ναυτικού.

SAINT MICHAEL PROTECT US

 Πήρα την λάντζα  για να με πάει στο καράβι,εκεί ακριβώς που ο ναυτικός περνά την μεθόριο της ζωής στη στεριά,ακροβατώντας για λίγο στη μέση της αβύσσου μέχρι να τον χτυπήσει ο θαλασσινός αέρας και έπειτα να μπλεχτεί στις προστατευτικές μαγνητικές γραμμές του πλοίου.Την ώρα αυτή πήρα ένα μήνυμα καθαρό,εγώ ο ολιγόπιστος,ο αγνοών την πρόνοια του Θεού για κάθε πλάσμα των χειρών του.

Ρότερνταμ,καλοκαίρι 2020

ΑΙΜΟΔΟΣΊΑ

 Τυραννικά επέστρεψε το φώς

Σημάδια δύσπνοιας παντού

Που είναι ο βρόγχος;

Δεν υπάρχει κίνηση

παρά μονάχα σπασμοί ανθρώπων,

μάζες που συνθλίβονται ή

στέκουν ακίνητες,καθυστερώντας για λίγο

το θανάσιμο βουλιαγμα τους μέσα στην ίδια τους την σάρκα 

Βλέπω δρόμους σκαμμένους εκεί που πριν συνωστισμός από χρώματα αναδυόταν ,τυλιγμένους   σε ένα παρατεταμένο βουιτο,που πας ν' ακούσεις,να στρίψεις λίγο,να χαλαρώσει η ένταση και σκοντάφτεις πάνω σε μια πεταμένη καρφίτσα ή κάποιο ευτελές στόλισμα κάποιας ύπαρξης που θέλησε να  αναχωρήσει χωρίς τίποτα περιττό.

Είμαι στάση Μαρούσι,σε λίγο θα μπω στο ΚΑΤ.Ωρα 12:24

Στην είσοδο με σταμάτησαν για έλεγχο,

"Αιμοδοσία"είπα και μπήκα.

Στους γιατρους συνάντησα 

υπηρεσιακη ψυχρότητα.

Ανεβαίνοντας στην covid ,οι νοσοκόμες μου'παν "η μητέρα σας είναι πολύ καλά σήμερα και συνεργάσιμη,ζήτησε τα ακουστικά της".

Ήταν ανθρώπινες.Ανακουφιστηκα.

 

Ο ΕΠΙΒΑΤΗΣ ΤΗΣ ΔΙΠΛΑΝΉΣ ΘΕΣΗΣ

 Επιβίβαση ανά ζώνη

Φτάνει η σειρά μου

Ζώνη Ε

Μπροστά προχωρεί ηλικιωμένο ζευγάρι.Η κυρία λαλιστατη.

-Πω πω καθυστερούμε

-Πω πω ζεστή, μας έχουν και περιμένουμε...

-Που πάει από δω;

-Εδώ πάνε για πρώτη θέση,

εδώ μίλησε ο κύριος.

-Γιατί δεν πάμε από δω;...

Μπαίνουμε στο αεροπλάνο διασχίζοντας την Α' θέση.

(Η ίδια κυρία):

Σας παρακαλώ αυτό είναι για ψυγείο! φέρνει στα μούτρα της αεροσυνοδου μια ισοθερμική τσάντα.

(Η αεροσυνοδός) απαντά ευγενικά:

-Περάστε πίσω στον συνάδελφο.

-Τιιιι;

-Τραβαει με δύναμη τη χειραποσκευη,ο σύζυγος έχει προχωρήσει.

Ακολουθώ πίσω.

Εδώ μπλέξαμε

(Σκεφτομαι)

Η κυρία φτάνει στη θέση της

Κάποιους διαπληκτισμούς με την  αεροσυνοδό της οικονομικής θέσης,

δεν ακούω,με σπρώχνουν οι πίσω.

Βάλε την βαλίτσα πάνω!

(Απευθύνεται σε μένα)

Οχιιιι έτσι,αλλιώς για να χωρέσουν και άλλες!

-Δεν χωράει έτσι κυρία μου,

(Αεροσυνοδός)

+Παρακαλώ λίγο να περάσουμε; λεω.

Κάθεται ακόμη στον διάδρομο,περιμένει κόσμος στην είσοδο .

Αφού περνώ επιτέλους,γυρίζει και μου λέει

η (κατά τα άλλα συμπαθεστατη) γιαγιά:

-Κοίτα τι μου έτυχε!!! δείχνοντας με τα μάτια.

Στην διπλανή της θέση ένας ευτραφής γιγαντιαιος ομολογουμένως  κύριος.

-Κυρία μιλάω και γω ελληνικά,της λέει.

- ...

Η κυρία έρχεται από Αυστραλία

14 ώρες πτήση,έχει κάποια δίκια

Μα εγώ σκέφτομαι κάπως και τον σύζυγό...

Καλή μας πτήση!!!!!

Βγαίνεις από γιορτή

 Βγαίνεις από γιορτή

 από μια κατάκοπη πομπή 

με συντηρημένα τα παλιά πάθη και 

αυτούσιες τις φράσεις των σκέψεων σου.

Πριν απ'τά συμβεβηκοτα όταν πήγαινες για πρώτη φορά Κυριακή των Βαϊων το βράδυ στο ναό  και καθώς  έβγαινε μετά λαμπάδων ο νυμφιος βρήκες μια στάλα τρυφερότητας, ή στην άλλη έξοδο του Εσταυρωμένου μετά το πέμπτο ευαγγέλιο στην ακολουθία των Παθών, ακριβώς μπροστά στο ναό   προς ντροπή όλων των παρευρισκομένων εσκυψες το κεφάλι αφού  ολόκληρος ο Κύριος πάσης κτίσεως σφαγιάστηκε απ' το διαχρονικό πλήθος.

 Οι ίδιες φοβίες πάνω στο προσκέφαλο έμειναν.Αλλα γεγονότα,άλλες έγνοιες,άλλες γιορτές ήρθαν να θερίσουν την κατανυκτική ατμόσφαιρα.

 

 Και όταν ξημέρωσε Κυριακή του Πάσχα με την βεβαιομενη αυτάρκεια μου,τεμαχίζοντας και τα τελευταίο ψιχία θρησκευτικού συναισθηματισμου απλώθηκα στην ήρεμη και ηλιόλουστη μέρα.

 

ΣΥΡΡΊΚΝΩΣΗ

Ο ήλιος πλησιάζει στο χείλος του κτιρίου πέφτει κάθετα έχει συρρικνωθεί η σκιά στην άκρη του πεζοδρομίου βγαίνει κάθε λίγο ο υπάλληλος στην άκρη στα σκαλοπάτια της εισόδου ταμείο ή μηχάνημα; ένας ηλικιωμενος απευθύνεται σε κάποιον που φαίνεται πιο θυμωμένος έχω το πέντε του ΑΜΚΑ,μου είπαν να έρθω σήμερα κάποιος άλλος περιμένοντας ώρα υψώνει να δούμε κάτι χαρτιά δεν μπορώ να πληρώσω τον τάφο της μάνας μου

LUCIFAIR

 Pastry shop.  

Αurelia

Δικηγορικό γραφείο

Γειτνιαζουν

Lucifair

30 έως 50% εκπτώσεις

Kapetanos rooms

Aelia

Μια άσπρη γάτα

ξεπροβάλει ανάμεσα σε μπλε ξύλινα κάγκελα

Μια μαύρη μεταλλική πόρτα

Εκτελούνται εκταφές

ΚΑΡΑΝΤΙΝΑ Ή Η ΑΝΟΣΙΑ ΤΗΣ ΑΓΕΛΗΣ

Αφορμή για σκέψεις πήρα σε μια απ'τις μετρημένες εξόδους απ'το σπίτι,προς διεκπεραίωση

 τραπεζικών συναλλαγών.

Το μέλλον χρειάζεται απαντήσεις τις οποίες η εν λόγω τράπεζα παρέχει στους πελάτες της.Το διακηρύσει ρητώς στην είσοδο μέσω διαφημιστικών εντύπων.

Απ'το τζάμι βλέπω  Νο.036 αριθμό προτεραιότητας στο ταμείο,ουρά στο πεζοδρόμιο ως στην γωνία του δρόμου.

Κάποιος που επιχειρεί να παρακάμψει την μακρυά γραμμή της αναμονής παίρνει την απάντηση:

"Όλοι αυτοί για μέσα είμαστε"

Ο κορονοιός επιβουλεύεται την ζωή πλήττωντας τους πνεύμονες των ασθενών.Ο κίνδυνος μετριάζεται με την παροχή ικανής ποσότητας  αέρα καθαρού φορέα της ζωής μέσω μηχανικής υποστήριξης.

Ιατροί και νοσοκόμοι με πενιχρά μέσα,διακονούν τον ξέχειλο από πόνο άνθρωπο,τον αποκλεισμένο από κάθε στοργικό χάδι.

Επιλέχτηκε ο αυτοεγκλεισμός από τους υπουργούντες το δημόσιο συμφέρον,με στόχο να σπάσει η αλυσίδα της διασποράς από ενδεχόμενους φορείς στον υπόλοιπο υγιή πληθυσμό.

Πρακτική που  βεβαίως αποτελεί ΠΟΛΥΤΕΛΕΙΑ των πιο ευνοημένων  κοινωνιών.

Σε χώρες φτωχές έστω και μία μέρα εγκλεισμού ισοδυναμεί με λιμοκτονία .Το "Μένουμε σπίτι"ή όχι,αποτελεί γι'αυτούς μονάχα δυνατότητα επιλογής διαφορετικών τρόπων φυσικής εξόντωσης.

Αυτή η περίπτωση δεν θα αποφευχθεί και σε μεγαλύτερο φάσμα της κοινωνίας των αναπτυγμένων κοινωνιών ξεκινώντας απ'τους πιο αδύναμους και προχωρώντας ανοδικά στην  πυραμίδα,όσο  το Lockdown επιλέγεται σταθερά ως μέσο προστασίας της παράτασης της επιβίωσης.

Αυτή η προτεραιότητα του σύγχρονου πολιτισμού που σε άλλες ιστορικές στιγμές  θα ήταν σε αμφισβήτηση,σήμερα είναι δόγμα.Δηλαδή το ότι ο άνθρωπος υπάρχει μόνο ως βιολογικό ον που συγκροτεί ΑΓΕΛΕΣ.

Εξ ου και το ολοκληρωτικό πνίξιμο του εκκλησιαστικού γεγονότος που αναδεικνύει το ΠΡΟΣΩΠΟ.Αποδεικνύεται έτσι η ΣΥΡΡΙΚΝΩΣΗ που υφίσταται ο εκκλησιαστικός τρόπος ζωής στις σύγχρονες κοινωνίες και η χλιαρότητα των πολλών.

Ο νεωτερικός πολιτισμός στον οποίο ζούμε ανταποκρίνεται αυτοκαταστροφικά με  αφορμή την απειλή της πανδημίας.Στραγγαλίζει  ορισμένους απ'τους κύριους πυλώνες του οικοδομήματός του:την κατανάλωση,την ελεύθερη διακίνηση ατόμων και προιόντων.Αποδεικνύεται γυμνός μέσ'την αλαζονία της "παντοδυναμίας"του.

Το μέλλον  σ'αυτή την μακρά ιστορία της παρακμής  θα εξαρτηθεί απ τις επιλογές μας.Αν θα δώσουμε ανάσες και δυνατότητα ποιότητας ζωής στους συνανθρώπους μας μεταδίδοντας τις ξεχασμένες παραμελημένες αξίες του ορθόδοξου πολιτισμού,αγκαλιάζοντας δηλαδή έμπρακτα τον Χριστό που εκουσίως υπέμεινε σταυρό ή θα χτίσουμε οδοφράγματα καλλιεργώντας συνθήκες φόβου και αναλύοντας εις το διηνεκές στατιστικές θανάτων.

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ

Πρώτη δημοσίευση ΕΝ ΑΝΔΡΩ

https://www.enandro.gr/xronografimata/6012-%CE%BA%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AF%CE%BD%CE%B1-%CE%AE-%CE%B1%CE%BD%CE%BF%CF%83%CE%AF%CE%B1-%CE%B1%CE%B3%CE%AD%CE%BB%CE%B7%CF%82.html

ΑΠΟΝΟΜΗ

Ο μή συμπεριφερόμενος τω εαυτού οίκω

κληρονομήσει άνεμον  (Παροιμιών ΙΑ' 28)

Τρώω τις μέρες τώρα τελευταία λίγο άγουρες.Ξυπνώ τα μεσάνυχτα μές'τον σάλο των ψιθύρων,σέρνω τα βήματα ως την αποχέτευση.Επιστρέφω στην εχέμυθη αγχώνη.Αμολάω τις τύψεις γύρω απ'το κρεββάτι και αποκοιμιέμαι.Αργά το πρωί,ήδη σαπίζουν οι ειδήσεις στα οχλοφωνία.Τότε επιλέγω να σηκωθώ απ'το κρεββάτι επίσημα.Όλα τα παράσημα απονέμω στον τόπο και στο χρόνο σε κανονική τελετή.Είναι νιόβγαλτη η μέρα μου,θέλω να είμαι γενναιόδωρος εξ'αρχής.Ύστερα θ'ακούσω την αφύπνιση αφού ελλείψει ροής κίνησης στο δρόμο,οικιοθελώς τραυματίζω το συνεχές της χρονικότητας για ν'ανέβω εγκαίρως στην εξέδρα.Μου έχει δωθεί άγνωστο κείμενο για απαγγελία.Δυσκολεύομαι.Δεν σας είπα,είμαι τσεβδός.Δεν αρθρώνω ούτε μία φράση σωστά.Και η όρασή μου σ'αυτό το ημίφως δεν βοηθάει.Μα λίγο περισσότερο φώς,διαμαρτύρομαι.Ο ιδρώτας άφθονος τρέχει απ'το μέτωπο στις κόγχες των ματιών.Η ατμόσφαιρα ιδιαίτερα υγρή.Υπάρχει μια βάρκα αναποδογυρισμένη δίπλα.Ανασαίνει η θάλασσα στην προβλήτα πιό πέρα.Τα νερά πηγαινοέρχονται χωρίς όμως να παραβιάζουν τα δοσμένα όρια.Ευτυχώς,λέω,κάποιος έβαλε φρένο σ'αυτή την ασυδοσία.Την αγωνία διακόπτει η δεύτερη αφύπνιση.Το τελευταίο εγερτήριο μιας συνηθισμένης μέρας οίκοθεν απομόνωσης.

ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΑΝΤΙ ΦΟΒΟΥ

Η κοινωνική συναναστροφή,η οποία αποτελούσε πάντοτε την προυπόθεση επιβίωσης του καθενός μας,αυτές τις μέρες μετατράπηκε σε απειλή.Απειλή κατά της κοινωνικής συνοχής.

Πίσω απ'τον τρομακτικό κίνδυνο της δημόσιας υγείας,που βιώνει όλη η υφήλιος και έχει αλλάξει την καθημερινότητα όλων μας,κρύβεται μια κρίση η οποία έχει πάρει τεράστιες διαστάσεις και διογκώνεται συνεχώς όσο προχωρεί και ολοκληρώνεται η λεγόμενη τέταρτη βιομηχανική επανάσταση.

Η κρίση αυτή αφορά την συμβίωση του ανθρώπου με την φύση,μια υποβόσκουσα κρίση σε μια καταπιεσμένη σχέση που συντηρείται επί αιώνες.Εξαιτίας της τεχνολογικής γιγάντωσης που χωρίς την ανάπτυξη ενός ηθικού πολιτισμού ο οποίος θα καθοδηγήσει και θα εμβαθύνει στον σεβασμό και στα όρια αυτής της ανάπτυξης  δεν αποφεύγει τον στραγγαλισμό της φύσεως και την χωρίς φραγμούς εκμετάλλευσή της.

Απελπισμένες πλέον φωνές από τον επιστημονικό χώρο έχουν διατυπώσει μεταξύ άλλων ότι η καταστροφή των δασών,η καλπάζουσα αστικοποίηση,οι άθλιες συνθήκες της βιομηχανοποιημένης κτηνοτροφίας και γεωργίας δημιουργούν τις κατάλληλες συνθήκες για την δημιουργία και την εξάπλωση φονικών ιών.

Απαιτήται η αλλαγή νοοτροπίας του ανθρώπου ακόμη όσον αφορά τον ακόρεστο καταναλωτισμό.Να μπουν οι ηθικές αξίες μπροστά και να αποκαθηλωθεί η νεωτερική θρησκεία του τεχνολογικού μεσσιανισμού,της πίστης δηλαδή ότι η επιστήμη και η τεχνολογία θα λύσουν όλα τα προβλήματα και θα φέρουν στον άνθρωπο την ευτυχία.

Περνόντας η κρίση αυτή θα πρέπει να συνεχίσουμε την ζωή μας,όμως όπως έχει αναφέρει ένας Γερμανος διανοητής ο Χάνς Γιόνας ορίζοντας την ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ:

"Να ενεργείς έτσι ώστε τα αποτελέσματα της πράξης σου να μην είναι καταστροφικά για τη δυνατότητα να υπάρχει στο μέλλον ζωή όπως αυτή."

Ο ΚΙΝΕΖΟΣ

Πίσω μας σέρνονται οι μνήμες/μπροστά τραβάνε οι παριές κι οι γύφτοι

ο Κινέζος και αυτός με την πραμάτια του.Απέναντι οι κλούβες/ρωγμές 

 στο ταμπούρωμα και οι σάρκες ύπουλες σαν σκιές περιπτύσονται

 την αβουλία της λύπης στη μέση της ασφάλτου/σκάβω  μεσ'το σιδέρωμα

 των οχημάτων/σκάβω και γω το δικό μου χώμα

MARCONI

07:33

Κάτω  από την γέφυρα,ανοίγει ο ουρανός,μια σχισμή που διαρκώς μεγαλώνει και μας τρομοκρατεί.

Ύστερα ξανάρχεται η σκοτεινιά πάνω από την τσιμεντένια στέγη και απ'την θάλασσα σκονίζει χωρίς να προσδιορίζεται ακριβώς ο πανικός της προκυμαίας,καθώς κατεβαίνουν οι δόκιμοι ανά ομάδες να ρίξουν τις βάρκες .Οι γραμμές των αντίκρυ βουνών θολώνουν όσο η βροχή δυναμώνει και πιο κάτω ασπρίζει στην επιφάνεια η τάση των ατμών.Ένα ρυμουλκό κόκκινο σκαρί νωχελικά πάει προς την προβλήτα. 

Το κτίριο γεμάτο κορνίζες με λεζάντες πληροφοριών για τις ραδιο-επικοινωνίες.Σχετικά με τον Μαρκόνι και τον Μόρς.

SAMUEL F.B. MORSE 1791-1872.

Στα 1838 επεξεργάστηκε έναν κώδικα από ευθείες και παύλες  που αντιστοιχούσαν σε σήματα μικρής και μεγάλης διάρκειας.Το 1842 έστειλε την φράση:

"Θαυμαστά τα έργα σου Κύριε"από την Βαλτιμόρη στην Ουάσιγκτον χρησιμοποιώντας την πρώτη εγκατεστημένη απ'αυτόν τηλεφωνική γραμμή.Πέθανε το 1872 στη Νέα Υόρκη.Ήταν Αμερικανός ζωγράφος.

Δίπλα στην ίδια πλευρά του διαδρόμου βρίσκω έναν άλλον εφευρέτη,που μεταξύ άλλων άλλαξε αποφασιστικά τα δια θαλάσσης ταξίδια.Το όνομά του το γνωρίζουμε όλοι,αφού "δάνεισε"το όνομά του σε μια ολόκληρη κατηγορία επαγγελματιών,τους ραδιοτηλεγραφητές ή ασυρματιστές εμπορικών πλοίων:

GUGLIELMO MARCONI

Αυτός ο Ιταλο-ιρλανδός φυσικός γεννήθηκε το 1874 και κατατάσσεται ανάμεσα στους πρωτοπόρους της επιστήμης και της τεχνολογίας.Χάρι στην προσπάθεια και την επιμονή του επιχείρησε και κατάφερε να στείλει το γράμμα S  του Μορσικού κώδικα από την Αγγλία στον Καναδά χρησιμοποιόντας τα μεσαία κύματα.Αυτή ήταν η πρώτη υπερατλαντική επικοινωνία και πραγματοποιήθηκε στις 12-12-1901.Λίγο αργότερα το 1924 πέτυχε την σύνθεση  Αγγλίας-Αυστραλίας μέσω των βραχέων κυμάτων.

Στις 20 Ιουλίου 1937 οι ραδιοφωνικοί σταθμοί όλου του κόσμου κράτησαν 2 λεπτά σιγή  στην μνήμη του.Ήταν  τότε που ο μεγάλος αυτός ευεργέτης της ανθρωπότητας πέθανε στην Ρώμη.

 Ανάμεσα και φωτογραφίες του Καββαδία.Του γνωστού  ασυρματιστή ποιητή,του δικού μας ποιητή.

Ύστερα ο γυρισμός

πιό επώδυνος από άλλοτε

σαν καρφί μπηγμένο χρόνια στα σωθικά

που χρόνο με τον χρόνο απλώνει μεσ'στη σκουριά και κακοφορμίζει.

ΒΡΟΧΕΡΗ ΜΕΡΑ

Στις 19:04 η προσγείωση.Βροχή και αέρας στην Αθήνα.Τρυπώσαμε στο ταξί.Οι υαλοκαθαριστήρες δεν προλαβαίνουν την ροή του νερού στο παρμπρίζ,οδηγός νευρικός,η Περπέτουα  από το πίσω κάθισμα ψάχνει το κινητό της,γιά πάρε με, μουρμουρίζει.Ο οδηγός τα βάζει με το μπροστινό αυτοκίνητο,απ'τις φωτεινές ενδείξεις του δρόμου συνιστά η τροχαία χαμηλές ταχύτητες και μεγαλύτερες αποστάσεις.

Στο τζάμι οι ριπές της βροχής,η Περπέτουα αδειάζει τις τσέπες.Ένα κασκόλ κάτι αποδείξεις και περιτύλιγμα από καραμέλες.Τό 'χασα, κάπου μού'πεσε.Ο οδηγός κάτι λέει για τα φώτα του πλαινού και κορνάρει,

δεν ακούω τι είπε,στρίψαμε στην Πέτρου Ράλλη,η βροχή ελαττώθηκε.Βρέθηκε και το κινητό.Είχε παραπέσει στο κάθισμα κατά την είσοδο.Καλό βράδυ.

ΒΕΒΑΙΟΤΗΤΑ

Η  βεβαιότητά μου εξασφαλισμένη ακουμπάω τα πλήκτρα για να αντιγράψω έπειτα

Πιτζάμες Dream//Art in Gadget//Πιο πέρα Νίκη//Με τον φάκκελο της ERGON και με αριθμό 301  την έχω εξασφαλίσει. Λέω γω τώρα

                                                                ΟΧΗΜΑ

                                                                ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΣ ΑΦΙΞΗ

                                                                (Κενά××)AG TRIADA         

Να βγώ έξω λίγο.Υπάρχει η πολυτέλεια του άπλετου φωτός,μια ανάσα όλοι δικαιούνται,γιατί όχι και εγώ,άλλωστε οι μηχανισμοί της ψυχής είναι ίδιοι πάντα,εκτός βέβαια από τότε που ο μπαμπάς μας ήταν είδος πιθήκου.Είχε θυμό; Είχε επιθυμία;Ήταν όπως εμείς τώρα;Τουλάχιστον  έχουμε εμείς την Οικονομία να χαλιναγωγεί την ακατάσχετη επιθυμία και χάπια υποθέτω για τον πνιγμένο θυμό αυτό χορηγεί άλλη επιστήμη ανθρωπιστική.Τον παππού τον έφεραν σε αναπηρικό καροτσάκι στην εξυπηρέτηση ιδιωτών

πιθανολογώ

περίσσειας πόρων

διαχείριση

  

ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ ΑΠΟ ΑΠΕΝΑΝΤΙ

Mέρες/Μέρες πολέμου,που η λογική φυγάδας που αγκιστρώνει.Φεύγω,ο ήλιος ξέστρατος,ώσπου να ξαναδώ το γκρί,έχει πορτοκαλί βάψει τον ουρανό πάνω από κεραίες και φυσημένα στάχια.

Ο κόσμος:

Το λοιπόν,έχω ανάμειξη και γώ στη θυριωδία.Λίγο μυγάς η κυρία μεσήλιξ.Φοράει τα ακουστικά του τηλεφώνου.Αριστερά αυτό.Πιο μπροστά με πλάτη προς την θέα μαυριδερός κύριος.Τον αδικεί το θνήσκον.Τώρα μόλις πήγε δίπλα του μια κυρία ηλικιωμένη με ξανθό μαλλί.Μια κούπα πουά στο τραπέζι.Σκοτεινιάζει έξω.

Απολαμβάνω την πλήξη μου.Ώσπου γυρνώντας το βλέμμα σκοντάφτω σε κάποιον που δείχνει να περιεργάζεται τους γύρω του.Με κοιτά σχεδόν με δυσαρέσκεια.Ακριβώς προς τα εκεί είναι  ο καθρέφτης.

Και ο αγενής "κάποιος", είναι το είδωλό μου σε αυτόν.

Σηκώνομαι,

χάνεται μέσα στον τοίχο.

ΠΡΟΣΠΕΡΑΣΗ

Κοιτάζω απέναντι.Τσιμεντένιος τοίχος με συρματόπλεγμα.Στις άκρες και στη μέση υψώνονται κυκλικά σαν θλιβερές πολεμίστρες τα φυλάκια.Διαθέτουν στενόμακρα αδιαπέραστα τζάμια,όλο το φως αντανακλάται προς τα έξω σαν καθρέφτης.Πίσω,μόλις που διακρίνονται κάποια κτίσματα,εκτός  από του δεσπόζοντος κάτασπρου τρούλου .Ο Παντοκράτωρας από μέσα και αυτός φυλακισμένος θά’ ναι.Πιό πίσω ο όγκος των βράχων απ’ το νταμάρι,ύλη σκληρή.

Εδώ φιλοξενούμαι προσωρινά αντίκρυ απ’ τις φυλακές.Είναι απόγευμα,αύριο μετά το μνημόσυνο θα φύγω.

Την επομένη,μονότονη μέρα,βαριά σύννεφα προμηνύουν καταιγίδα.Δεν πέφτει παρ’ όλα αυτά σταγόνα.Κάποια λωρίδα του ουρανού μένει πιο φωτεινή αφήνοντας που και που ελεύθερες τις σουβλερές ματιές του ήλιου μέσα στην μουντάδα.

Μπήκαμε στο κοιμητήρι.Ένα παλιό αγροτικό δίπλα μας,το προσπερνάμε.Απ’ έξω απ’ την πόρτα του οδηγού διαβάζω:    ΡΓΙΚΟ ΧΟΡΤΑΡΑΣ.

Συνεχίσαμε,περάσαμε την είσοδο ,θλιβερό καθήκον να τελεστεί το τρισάγιο του προσφιλούς εκλιπόντα.Μια μικρή κλωστή θυμιάματος και γύρω σειρές ομοιόμορφων μαρμάρινων τάφων.

Τελειώνοντας βγήκαμε στην λεοφόρο.Τότε θυμήθηκα το ημιφορτηγό αγροτικό όχημα.Προφανώς τα γράμματα ΓΕΩ είχαν φθαρεί και είχαν ξεκολλήσει απ’ την επιγραφή.

Ευτυχώς,σκέφτηκα,γιατί πως αλλιώς θα διαπίστωνα ότι και η ΓΗ ως αιώνιο μνημικό σύμβολο λειτουργόντας,αναμένει εν χρόνω στοργικά,κάτω απ’ τον μπλαβί ουρανό.